Obrazki w obrazach myśli

 Haiku to specyficzna metoda wyrażania siebie, postrzegania świata zawartego tylko w trzech wersach (zapis europejski). Tradycyjny zapis to 17 sylab w jednej linii. Haiku powstało w XVII wieku w Japonii, a początkowo miało postać żartobliwej strofy. Później stało się samodzielnym dziełem, dzięki poecie  Matsuo Munefusa. Już w XIX wieku ta krótka forma poetycka była znana i rozpowszechniana na całym świecie. Dzisiaj w Polsce przeżywa nowe odrodzenie.

Haiku to niełatwa forma przekazywania myśli. Krótkie zdania są ściśle powiązane ze sobą, głębokie i niejednoznaczne. Istny popis kunsztu pisarskiego!

Takim poetą jest Przemysław Nowicki. W swoim postrzeganiu świata nie upiększa rzeczywistości i pokazuje ją taką, jaka jest naprawdę.

Przemek przeżył w wieku 9 lat wypadek samochodowy (potrącenie). Po 117 dniach śpiączki budzi się i walczy, aby dojść do zdrowia. Do dziś zmaga się ze swoją niepełnosprawnością, ale to właśnie ona wyzwala w Przemku moc twórczą. Od 14 roku życia tworzy z pasją haiku.

Z wielką przyjemnością przedstawiam debiut poetycki Obrazki, który w magiczny sposób ukazuje afirmację życia.

Zaprasza do lektury wydawnictwo PaidaLogos

 

Dzień Mamy mamy!

Wydawnictwo PaidaLogos proponuje m.in. książki na każda okazje,  które rozwiną u twojego dziecka nie tylko słownictwo, ale również kaligrafię. Staranne pismo jest drogą do sukcesu, dziecko będzie mogło odczytać swoje notatki z lekcji, nie będzie musiało pożyczać zeszytów od kolegów i koleżanek.

Trzeba również pamiętać, że pismo odzwierciedla charakter każdego z nas. Ćwiczenie motoryki małej umożliwia nie tylko ładne pisanie, ale również ma związek z rysowaniem, malowaniem, rzeźbą. Wyćwiczona ręka, to koordynacja wzrokowo-ruchowa, wzrok podąża za przyborem, który trzyma dziecko. Dzięki temu nie wychodzi poza linie, trzyma się odpowiedniej strony, a kiedy koloruje, nie wychodzi poza linie. Koordynacja wzrokowo-ruchowa wiąże się z orientacją przestrzenną. Zabawa dzieci polega na budowaniu z klocków, rysowaniu, malowaniu, a to nic innego niż dobre zagospodarowanie miejsca na kartce, czy w przestrzeni, kiedy dziecko planuje i projektuje swoją budowlę.

Tu trzeba postawić pytanie, czy pisanie ma związek z mową? Oczywiście, jeżeli mówisz niestarannie i niewyraźnie, będziesz robić błędy ortograficzne. Pisanie i czytanie to rodzeństwo syjamskie, jedno jest zależne od drugiego. Oczywiście, że język polski wymaga staranności: chcesz powiedzieć "bąk", a wychodzi Ci "pąk"! Mów wyraźniej, będzie Ci raźniej!

Wydawnictwo PaidaLogos poleca!

Świąteczna przygoda ze słowem

Książka w formacie pdf jest przeznaczona do samodzielnego drukowania z gotowymi pomysłami i przygotowanymi szablonami dla do realizacji innych głosek. Książka wspomaga terapię logopedyczną, ale również utrwala ortografię i zasady pisowni. Poprzez uzupełnianie tekstów, kolorowanie - ćwiczymy motorykę małą. Minki Mikołaja rozwijają mięśnie narządów mowy (języka, policzków, warg). Znajduje się w niej propozycja ćwiczenia oddechowego - gdy małe fragmenty papieru wciągamy przez rurkę, ćwiczymy cofanie języka i zwiększamy pojemność płuc. Książka jest zalecana dla dziecka od piątego roku życia, to od terapeuty zależy jak zmieniać i dostosowywać dane ćwiczenia do małego człowieka. 

Książka utrzymana w konwencji świątecznej sama zachęca dziecko do zabawy ze słowem.

Serdecznie polecam!

Świąteczna przygoda ze słowem

Dzień Taty

Dzieciom trudniej mówić tacie, że się go kocha. Czasami wydaje się nieprzestępny, surowy, groźny.

Ten właśnie człowiek uporządkowuje dziecku świat. Pokazuje mu, co jest ważne w życiu, ustala priorytety. Dziecko w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym chętnie rozdaje prezenty zrobione własnoręcznie, ponieważ wie, że taki prezent zostanie bardziej doceniony przez ukochane osoby.

Moja książka Dzień Taty rozwija nie tylko słownictwo małego człowieka, ale również umiejętności słuchania, pisania i kolorowania (aspekty motoryki małej).

Dziecko poznaje sztukę prawidłowego łączenia liter. Mały literat staje się współtwórcą tej książki, pisarzem i ilustratorem. Doskonały prezent na Dzień Ojca.

                                                              Zajrzyj do książki

Nie dla dyskryminacji wiary!

XXI w. jest świadkiem łamania praw człowieka w Polsce. Zaczyna się niewinnie, bo na "dyktaturę" musi zgodzić się społeczeństwo, które powiedziało tak, kiedy większość zagłosowała na obecnego prezydenta Warszawy. Nie tylko dochodzi do dyskryminacji wiary, lecz również łamie się prawo konstytucyjne mówiące, że  "wolność sumienia i wyznania obejmuje swobodę wyboru religii lub przekonań oraz wyrażania ich indywidualnie i zbiorowo, prywatnie i publicznie." (Dz. U. 1989 Nr 29 poz. 155 - ISAP - Sejm) Zdejmowanie Krzyża z miejsc publicznych i zakazanie trzymania symboli religijnych na biurku urzędnika (w miejscu pracy) oraz zakaz modlitw, nabożeństw i święceń w miejscach publicznych w czasie świąt świeckich (np. rocznice Powstania Warszawskiego) są dowodem na łamania prawa wolności wyznaniowej w  demokratycznej Polsce. "Bóg, Honor, Ojczyzna" - hasła obecne w czasie mszy za ojczyznę w czasach PRL i dziś. Miały i nadal mają przypominać nam - Polakom, że o wolność należy walczyć. Obecnie ta wolność jest nam odbierana przez jednego człowieka - prezydenta  Warszawy Trzaskowskiego. W czasie okupacji niemieckiej i radzieckiej Krzyże w szkołach i urzędach były zdejmowane. Kiedy Polska odzyskała niepodległość, Krzyże znów zawisły w budynkach rządowych i edukacyjnych i powróciła religia do szkół -  to właśnie jest Wielka Symbolika wolności i suwerenności III RP, która ponownie zostaje zbezczeszczona niemoralną decyzją jednego urzędnika.

Perswazja czyni cuda

Gra "Na bezludnej wyspie" uczy dziecko logicznego myślenia i  prawidłowego argumentowania.

Tutaj znajdziesz grę dla całej rodziny!

Deklinacja może być czystą przyjemnością, nawet w świąteczny czas...

Kto odmienia przez przypadki ten jest młody i gładki :)

 Kliknij na zdjęcie, a zobaczysz więcej!

Święta Bożego Narodzenia

Już długie wieczory i proponuję wspólne zabawy z dziećmi.

Propozycje znajdziecie poniżej oraz na stronie paidalogos.com

Darmowa gra w chińczyka do wydrukowania

Logopeda online na wesoło

Rotacyzm

Funkcje prymarne

Bajkoterapia

                                    

Pokaż, rymuj, rysuj - zabawa ze słowem

Wierszyki do rysowania, pokazywania i rymowania - dlaczego rysowane wierszyki powinny być w naszej biblioteczce?

Jestem neurologopedą, a zabawa ze słowem daje mi dużą satysfakcję, dlatego też prowadzę bloga logopedycznego, gdzie można znaleźć wierszyki logopedyczne, gry oraz porady z zakresu logopedii i pedagogiki (https://paidalogos.wordpress.com). 

Pracuję z osobami dorosłymi i z dziećmi, które mają problemy z wysławianiem się, z wymową (wady wymowy). Pomysł napisania wierszyków do rysowania i pokazywania zrodził się, gdy pierwszy raz spotkałam się z dzieckiem jąkającym. Powtarzanie wierszyków i równoczesne rysowanie zmniejszyło u niego stres podczas mówienia. Wykonywanie obu tych czynności w tym samym czasie sprzyja pełniejszemu wykorzystywaniu możliwości intelektualnych naszego mózgu – do pracy zostają bowiem zaangażowane obie półkule mózgowe. Prawa półkula odpowiada za predyspozycje plastyczne i emocje, a lewa – za mowę i funkcje językowe (czytanie i pisanie). Dlatego w trakcie wykonywania zamieszczonych w książce zadań – łączenia kropek i przerywanych linii oraz ozdabiania rysunków – jednocześnie mówimy. Rysowane wierszyki utrwalają wybrane głoski (np. z pomocą wierszyka W garderobie ćwiczymy głoskę r), a przede wszystkim uczą przez zabawę – usprawniają pamięć, myślenie i mowę oraz ćwiczą motorykę dużą i małą. Każdy wierszyk ilustruje nie tylko obrazek, lecz także ruch – w ten sposób młodszy odbiorca lepiej poznaje siebie poprzez wyrażanie własnych emocji i uczy się samokontroli, a dla dorosłych jest to forma czystej zabawy, która rozluźnia i pozwala panować nad oddechem i mową. Lubię się dzielić swoimi pomysłami. Chciałabym zainspirować rodziców, logopedów i nauczycieli do twórczych zabaw z rymowankami.
Miłej lektury życzy autorka, 

 Maria Kieś

Dlaczego dzieci się jąkają?

Zazwyczaj rodzic denerwuje się, kiedy jego trzy, czy czterolatek zaczyna się jąkać.  Czy są to obawy w pełni uzasadnione?

Częstą dolegliwością, którą zasadniczo zalicza się do nerwic ruchowych, jest jąkanie. Polega ono na „przerywaniu toku mowy i charakterystycznym zacinaniu się, zwłaszcza na spółgłoskach zwarto- wybuchowych (np.: b, p patrz tabelka nr 1).

Jąkanie jest zaburzeniem mowy. Początek jąkania przypada najczęściej na trzeci lub czwarty rok życia, choć nieraz następuje później. Może ono ujawnić się ponownie w okresie dojrzewania. W czasie, kiedy kształtuje się mowa istnieje duże prawdopodobieństwo, że może ona ulec (różnym) zaburzeniom. Na rozwój mowy wpływają następujące czynniki:

• Ogólna ruchliwość dziecka,
• Szybki rozwój słownika i myślenia

Według psychologów, szybciej rozwija się umiejętność rozumienia mowy niż zdolność  wysławiania się, dlatego też powstaje dysproporcja pomiędzy tym, co dziecko chciałoby powiedzieć, a tym, co może wysłowić. Dziecko, które reaguje silnie emocjonalnie prawie w każdej sytuacji, nie potrafi prawidłowo wymówić tego, co zamierza. Ten mały człowiek jest świadomy, że nie umie płynnie mówić, dlatego też powtarza wyrazy, aż do chwili zjawienia się właściwego słowa, które nie sprawia żadnych trudności w mówieniu. Jeżeli zapewnimy dziecku odpowiednie warunki środowiskowe (zminimalizowanie sytuacji stresowych, nastawienie życzliwe osób, z którymi dziecko ma kontakt społeczny), to zaburzenie mowy zupełnie zanika. Takie zjawisko nazywa się jąkaniem fizjologicznym.

„Podłożem  jąkania jest zaburzenie współpracy mięśni krtaniowych, oddechowych i artykulacyjnych”[2], tak twierdzi medycyna, natomiast logopedia mówi o zaburzeniach koordynacji pracy trzech narządów: oddechowego, fonacyjnego, artykulacyjnego.

Zaburzenia pracy aparatu oddechowego polegają na tym, ze w czasie wdechu i wydechu w przeponie pojawiają się dodatkowe skurcze mięśni. Dlatego też oddech jest krótki i nierytmiczny, przerywany. Czasami dziecko mówi na wdechu,  w tym przypadku strumień powietrza jest zatrzymywany.

Nieprawidłowe funkcjonowanie aparatu fonacyjnego charakteryzuje się tym, że skurcze mięśni fonacyjnych nie pozwalają na rozkurczenie się więzadeł głosowych. Występują dwa rodzaje zaburzeń fonacyjnych [3]:

• Zaciśnięcie się więzadeł głosowych w ten sposób, że jedno zachodzi na drugie – głos wydobywa się z trudem, przy dużym oporze.
• Brak zwarcia więzadeł głosowych – dziecko mówi szeptem, lub robi długie przerwy w mówieniu.

Zbyt duże napięcie mięśni aparatu artykulacyjnego uniemożliwia właściwe ruchy tych mięśni. Skurcze toniczne (napięcia) powstają przy głoskach  zwartych i zwarto-wybuchowych (patrz tabelka 1) np.:

p-p-pan, m-m-ma, k-k-koń.

Inaczej jest przy skurczach klonicznych, dziecko kilkakrotnie powtarza sylaby np.:

ko-ko-kora

Może być tak,  że objaw kloniczny przechodzi w objaw toniczny.

U dzieci jąkających się mowa charakteryzuje się wybuchowością albo monotonnością – cicha, nosowa. Często przy objawach tonicznych występują ruchy pomocnicze, które wspomagają i wyzwalają mowę np.:  szarpanie ubranka(guzika), stukanie nogą, kręcenie głową itp. Powyższe przykłady pokazują, w jaki sposób dziecko przygotowuje się do wyartykułowania pierwszego dźwięku. Nie tylko współruchy wyzwalają mowę, ale również dźwięki pomocnicze:

• Mruczenie
• Przydechowe samogłoski (aaa, yyy, eee)
• Sylaby (no, no)
• Całe wyrazy (tzw. protezy) np.: a więc, a więc

Dzięki dźwiękom wyzwalającym mowa jest ciągła i bez wtórnych zablokowani.

Przyczyny jąkania są bardzo zróżnicowane. Jąkanie pozostaje w ścisłym związku ze stanem lękowym i z napięciem oczekiwania sytuacji, w której trzeba przemówić. Niekiedy jest one sprężone z innymi objawami nerwicowymi, np.:  z moczeniem nocnym, stanami lękowymi. Na przyczyny jąkania składają się też czynniki biologiczne, psychologiczne i społeczne.

Do czynników biologicznych zalicza się dziedziczność, dziedziczy się nie samo jąkanie, ale niepełnowartościowy system nerwowy, niską sprawność ruchową oraz chwiejność układu wegetatywnego.

Dzieci jąkające się wykazują dużą ruchliwość (hiperkinezję), albo skrajną powolność (hypokinezję), lub niewielkie zaburzenia ruchowe.

Zapraszam, 

Paidalogos

1 tabelka nr 1

2.Mała Encyklopedia Medycyny, PWN, Warszawa 1979

[3] G. Demel, Elementy logopedii, WSiP, Warszawa 1977, s.47

[4] Logopedia, Uniwersytet Opolski, Opole 1999, s.468

Ludobójstwo na Ukrainie.

Film tylko dla dorosłych

Film został zablokowany - TAK TWITTER WALCZY Z PRAWDĄ

Bucha - znaleziono masowy grób w którym pochowano 400 osób...

a to Motyżyń, takich miejsc jest wiele na ukraińskiej ziemi...

Mowa lżejszą się staje, gdy poznajesz jej obyczaje!

Zabawa ze słowem daje mi dużą satysfakcję, dlatego też prowadzę bloga logopedycznego, gdzie można znaleźć moje wierszyki logopedyczne, gry oraz porady z zakresu logopedii i pedagogiki (https://paidalogos.wordpress.com). 

 Pracuję z osobami dorosłymi i z dziećmi, które mają problemy z wysławianiem się, z wymową (wady wymowy). Pomysł na pisania rymowanek-rysowanek zrodził się, gdy pierwszy raz spotkałam się z dzieckiem jąkającym. Powtarzanie wierszyków i równoczesne rysowanie zmniejszyło u niego stres podczas mówienia. Wykonywanie obu tych czynności w tym samym czasie sprzyja pełniejszemu wykorzystywaniu możliwości intelektualnych naszego mózgu do pracy zostają bowiem zaangażowane obie półkule mózgowe. Prawa półkula odpowiada za predyspozycje plastyczne i emocje, a lewa – za mowę i funkcje językowe (czytanie i pisanie). Dlatego w trakcie wykonywania zamieszczonych w książce zadań – łączenia kropek i przerywanych linii oraz ozdabiania rysunków – jednocześnie mówimy.

Rymowanki-rysowanki utrwalają wybrane głoski (np. z pomocą wierszyka W garderobie ćwiczymy głoskę r), a przede wszystkim uczą przez zabawę – usprawniają pamięć, myślenie i mowę oraz ćwiczą motorykę dużą i małą Kady wierszyk ilustruje nie tylko obrazek, lecz także ruch – w ten sposób młodszy odbiorca lepiej poznaje siebie poprzez wyrażanie własnych emocji i uczy się samokontroli, a dla dorosłych jest to forma czystej zabawy, która rozluźnia i pozwala panować nad oddechem i mową.

. Chciałabym zainspirować rodziców, logopedów i nauczycieli do twórczych zabaw z rymowankami.

.

Zabawy logopedyczne

Nauka prawidłowego mówienia nie musi polegać na monotonnym powtarzaniu słów, logotomów, wyrazów, czy zdań. 

Do urozmaicenia ćwiczeń logopedycznych służą proste gry planszowe, które uprzyjemniają dziecku terapię logopedyczną. Można też wykorzystywać już stare gry planszowe, na które przyklejamy literki i dziecko ma mówić słowo z daną literą – można zamiast liter wydrukować obrazki, wstawiać logotomy, które zawierają głoski do utrwalenia.

Podobnie możemy tworzyć gry w zapamiętywanie i nazywanie. Drukujemy po 2 pary jednakowych obrazków, układamy karty na podłodze lub na stole, kładziemy karty obrazkiem do podłoża. Dziecko odnajduje odkrywa 3 obrazki i je nazywa, szuka do nich pary. Przy każdym odkrywaniu nazywa obrazki i kładzie z powrotem w tej pozycji co były . Dla starszych dzieci, stosujemy trudniejsze zasady – 1 nieodnaleziona para, zostaje ponownie zakryta. Dziecko nazywa każdą z odkrytych kart.

PaidaLogos zaprasza do wspólnej zabawy!

Czy urządzenia cyfrowe mogą być niebezpieczne?

Młodzi ludzie korzystają najczęściej z urządzeń cyfrowych. Chociaż zdarzają się przypadki zagrożenia bezpieczeństwa. Trzeba uważać z kim "spotykamy" się przez Internet, bo ta osoba, z którą rozmawiamy nie musi być tą, za którą się podaje, może okazać się  np. złodziejem lub pedofilem.

 

Jeśli chcesz się upewnić, z kim rozmawiasz online, możesz poprosić o włączenie kamery, a jeżeli tego nie zrobi, to się rozłącz.  W razie wątpliwości porozmawiaj z rodzicami. 

Dlaczego łatwo można uzależnić się od gier komputerowych?

Niektóre gry komputerowe są bardzo wciągające i nie można się od nich oderwać. Potrafią tak samo uzależnić jak narkotyki, czy alkohol. Wtedy taki człowiek musi szukać pomocy u specjalisty, np. u psychologa.

Dzisiaj, w dobie pandemii, bez urządzeń cyfrowych nie byłoby ani szkoły, ani miejsc pracy. Dlatego trzeba rozsądnie korzystać z Internetu. 

                                                                   

Klara K.(gościnnie)