Deklinacja może być czystą przyjemnością, nawet w świąteczny czas...

Kto odmienia przez przypadki ten jest młody i gładki :)

 Kliknij na zdjęcie, a zobaczysz więcej!

Pokaż, rymuj, rysuj - zabawa ze słowem

Dlaczego dzieci się jąkają?

Zazwyczaj rodzic denerwuje się, kiedy jego trzy, czy czterolatek zaczyna się jąkać.  Czy są to obawy w pełni uzasadnione?

Częstą dolegliwością, którą zasadniczo zalicza się do nerwic ruchowych, jest jąkanie. Polega ono na „przerywaniu toku mowy i charakterystycznym zacinaniu się, zwłaszcza na spółgłoskach zwarto- wybuchowych (np.: b, p patrz tabelka nr 1).

Jąkanie jest zaburzeniem mowy. Początek jąkania przypada najczęściej na trzeci lub czwarty rok życia, choć nieraz następuje później. Może ono ujawnić się ponownie w okresie dojrzewania. W czasie, kiedy kształtuje się mowa istnieje duże prawdopodobieństwo, że może ona ulec (różnym) zaburzeniom. Na rozwój mowy wpływają następujące czynniki:

• Ogólna ruchliwość dziecka,
• Szybki rozwój słownika i myślenia

Według psychologów, szybciej rozwija się umiejętność rozumienia mowy niż zdolność  wysławiania się, dlatego też powstaje dysproporcja pomiędzy tym, co dziecko chciałoby powiedzieć, a tym, co może wysłowić. Dziecko, które reaguje silnie emocjonalnie prawie w każdej sytuacji, nie potrafi prawidłowo wymówić tego, co zamierza. Ten mały człowiek jest świadomy, że nie umie płynnie mówić, dlatego też powtarza wyrazy, aż do chwili zjawienia się właściwego słowa, które nie sprawia żadnych trudności w mówieniu. Jeżeli zapewnimy dziecku odpowiednie warunki środowiskowe (zminimalizowanie sytuacji stresowych, nastawienie życzliwe osób, z którymi dziecko ma kontakt społeczny), to zaburzenie mowy zupełnie zanika. Takie zjawisko nazywa się jąkaniem fizjologicznym.

„Podłożem  jąkania jest zaburzenie współpracy mięśni krtaniowych, oddechowych i artykulacyjnych”[2], tak twierdzi medycyna, natomiast logopedia mówi o zaburzeniach koordynacji pracy trzech narządów: oddechowego, fonacyjnego, artykulacyjnego.

Zaburzenia pracy aparatu oddechowego polegają na tym, ze w czasie wdechu i wydechu w przeponie pojawiają się dodatkowe skurcze mięśni. Dlatego też oddech jest krótki i nierytmiczny, przerywany. Czasami dziecko mówi na wdechu,  w tym przypadku strumień powietrza jest zatrzymywany.

Nieprawidłowe funkcjonowanie aparatu fonacyjnego charakteryzuje się tym, że skurcze mięśni fonacyjnych nie pozwalają na rozkurczenie się więzadeł głosowych. Występują dwa rodzaje zaburzeń fonacyjnych [3]:

• Zaciśnięcie się więzadeł głosowych w ten sposób, że jedno zachodzi na drugie – głos wydobywa się z trudem, przy dużym oporze.
• Brak zwarcia więzadeł głosowych – dziecko mówi szeptem, lub robi długie przerwy w mówieniu.

Zbyt duże napięcie mięśni aparatu artykulacyjnego uniemożliwia właściwe ruchy tych mięśni. Skurcze toniczne (napięcia) powstają przy głoskach  zwartych i zwarto-wybuchowych (patrz tabelka 1) np.:

p-p-pan, m-m-ma, k-k-koń.

Inaczej jest przy skurczach klonicznych, dziecko kilkakrotnie powtarza sylaby np.:

ko-ko-kora

Może być tak,  że objaw kloniczny przechodzi w objaw toniczny.

U dzieci jąkających się mowa charakteryzuje się wybuchowością albo monotonnością – cicha, nosowa. Często przy objawach tonicznych występują ruchy pomocnicze, które wspomagają i wyzwalają mowę np.:  szarpanie ubranka(guzika), stukanie nogą, kręcenie głową itp. Powyższe przykłady pokazują, w jaki sposób dziecko przygotowuje się do wyartykułowania pierwszego dźwięku. Nie tylko współruchy wyzwalają mowę, ale również dźwięki pomocnicze:

• Mruczenie
• Przydechowe samogłoski (aaa, yyy, eee)
• Sylaby (no, no)
• Całe wyrazy (tzw. protezy) np.: a więc, a więc

Dzięki dźwiękom wyzwalającym mowa jest ciągła i bez wtórnych zablokowani.

Przyczyny jąkania są bardzo zróżnicowane. Jąkanie pozostaje w ścisłym związku ze stanem lękowym i z napięciem oczekiwania sytuacji, w której trzeba przemówić. Niekiedy jest one sprężone z innymi objawami nerwicowymi, np.:  z moczeniem nocnym, stanami lękowymi. Na przyczyny jąkania składają się też czynniki biologiczne, psychologiczne i społeczne.

Do czynników biologicznych zalicza się dziedziczność, dziedziczy się nie samo jąkanie, ale niepełnowartościowy system nerwowy, niską sprawność ruchową oraz chwiejność układu wegetatywnego.

Dzieci jąkające się wykazują dużą ruchliwość (hiperkinezję), albo skrajną powolność (hypokinezję), lub niewielkie zaburzenia ruchowe.

Zapraszam, 

Paidalogos

1 tabelka nr 1

2.Mała Encyklopedia Medycyny, PWN, Warszawa 1979

[3] G. Demel, Elementy logopedii, WSiP, Warszawa 1977, s.47

[4] Logopedia, Uniwersytet Opolski, Opole 1999, s.468

Zabawy logopedyczne

Nauka prawidłowego mówienia nie musi polegać na monotonnym powtarzaniu słów, logotomów, wyrazów, czy zdań. 

Do urozmaicenia ćwiczeń logopedycznych służą proste gry planszowe, które uprzyjemniają dziecku terapię logopedyczną. Można też wykorzystywać już stare gry planszowe, na które przyklejamy literki i dziecko ma mówić słowo z daną literą – można zamiast liter wydrukować obrazki, wstawiać logotomy, które zawierają głoski do utrwalenia.

Podobnie możemy tworzyć gry w zapamiętywanie i nazywanie. Drukujemy po 2 pary jednakowych obrazków, układamy karty na podłodze lub na stole, kładziemy karty obrazkiem do podłoża. Dziecko odnajduje odkrywa 3 obrazki i je nazywa, szuka do nich pary. Przy każdym odkrywaniu nazywa obrazki i kładzie z powrotem w tej pozycji co były . Dla starszych dzieci, stosujemy trudniejsze zasady – 1 nieodnaleziona para, zostaje ponownie zakryta. Dziecko nazywa każdą z odkrytych kart.

PaidaLogos zaprasza do wspólnej zabawy!

Czy urządzenia cyfrowe mogą być niebezpieczne?

Młodzi ludzie korzystają najczęściej z urządzeń cyfrowych. Chociaż zdarzają się przypadki zagrożenia bezpieczeństwa. Trzeba uważać z kim "spotykamy" się przez Internet, bo ta osoba, z którą rozmawiamy nie musi być tą, za którą się podaje, może okazać się  np. złodziejem lub pedofilem.

 

Jeśli chcesz się upewnić, z kim rozmawiasz online, możesz poprosić o włączenie kamery, a jeżeli tego nie zrobi, to się rozłącz.  W razie wątpliwości porozmawiaj z rodzicami. 

Dlaczego łatwo można uzależnić się od gier komputerowych?

Niektóre gry komputerowe są bardzo wciągające i nie można się od nich oderwać. Potrafią tak samo uzależnić jak narkotyki, czy alkohol. Wtedy taki człowiek musi szukać pomocy u specjalisty, np. u psychologa.

Dzisiaj, w dobie pandemii, bez urządzeń cyfrowych nie byłoby ani szkoły, ani miejsc pracy. Dlatego trzeba rozsądnie korzystać z Internetu. 

                                                                   

Klara K.(gościnnie)